نخستين روز ورود به بهشت . « 1 » 3 - گفتگوى رو در رو و مناسب با حال مردم كه به دنبال آن علاج بيمارىهاى نفسانى و روحى هر شخص بود . همانطور كه حضرت رسول اللَّه صلى الله عليه و آله فرمود : إنّا مَعَاشِرَ الأَنْبياءِ أُمِرْنا انْ نُكَلِّمَ النَّاسَ عَلى قَدْرِ عُقُولِهِمْ . « 2 » ما گروه پيامبران با مردم به اندازهء خردشان سخن مىگوييم . چون اين كار سختى خاص دارد پس در آن نسبت دادن به دروغگويى و تهمت و فراموشكارى و نادانى هم وجود دارد . 4 - توجه به امور دنيوى و اندك شدن ارتباط معنوى كه در اثر ارتباط پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله به دعوت مردم به سوى حق و توجه به امور دنياى مردم و پايين آمدن از منزلت قاب قوسين به مراتب پايين بشرى و حيوانى ، آن تقرب الهى خاص كم مىشود . و اين براى پيامبر بسيار فشار روحى و قلبى دارد كه به درجهء استغفار به درگاه خدا نزديك مىشود و مىفرمايد : إنَّهُ لَيُغانُ عَلى قَلْبِى وَإنّى لَأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ فى اليَوْمِ سَبْعِينَ مَرَّةٍ . « 3 » گاه قلبم را غبارى مىگيرد و من روزى هفتاد بار از خدا آمرزش مىطلبم . يعنى حضرت با توجه به حقيقت درك فيض ربانى ، حضورش در امور دنيا را ، نوعى قطع ارتباط مستمر مىدانست و استغفار مىكرد .

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 75 / 254 ، باب 23 ؛ تحف العقول : 370 . ( 2 ) - الكافى : 1 / 23 ، حديث 15 ؛ بحار الأنوار : 16 / 280 ، باب 9 ، حديث 122 . ( 3 ) - مستدرك الوسائل 5 / 320 ، باب 22 ، حديث 5987 .